Blind Getrouwd – 1 jaar later

Blind getrouwd 1

Bijna een jaar geleden, op 30 oktober 2017, trouwde ik met een toen nog onbekende. Ik nam deel aan het VTM-programma Blind Getrouwd. Wat volgde, was het grootste avontuur van mijn leven. Hoog tijd om erover te schrijven dus. Ik word er nog bijna dagelijks op aangesproken: hoe dat nu was om deel te nemen aan zo’n programma, en vooral hoe het was om te trouwen met iemand die je niet kent. Het is niet bepaald alledaags dus ik begrijp de verwondering. Hier volgt mijn verhaal.

HOE HET BEGON

Waarom ik in godsnaam met een vreemde wou trouwen? Tja, het romantische zieltje in me kan niet anders zeggen dan: “Omdat ik de liefde wou vinden!”. Op relatievlak zat ik immers op een dood spoor. Ik wist niet meer wat ik nu precies zocht of wat voor iemand echt bij me paste. Ik geloof ook in het concept, namelijk dat er op basis van de wetenschap iemand aan je gematcht kan worden. Je perfecte match op een dienblaadje gepresenteerd krijgen, wie wil dat nu niet?

Better an oops…
than a what if.

Het was heel gek, maar vanaf ik wist dat ik zou trouwen, voelde ik dat dit juist was voor me en dat ik dit moest doen. Mijn zenuwen waren vooral voor de sprong in het onbekende, niet zozeer om te trouwen. Dus ik volgde mijn buikgevoel en ben er voluit voor gegaan.

IMG_5368
De trouwjurk kiezen, sh*t just got real…

Maar bij het kiezen van mijn trouwjurk en tijdens die eerste interviews begon het te dagen… “Sh*t, ik kom op tv.” Je weet vooraf totaal niet waaraan je begint. Opeens staat er een camera voor je neus, wordt er van je verwacht dat je je diepste gevoelens onder woorden brengt en je persoonlijk leven zomaar deelt met gans Vlaanderen.

Gelukkig waren er op en achter de schermen psychologen die de nodige ondersteuning boden. Ik kreeg bijvoorbeeld vooraf de tip om open te zijn op camera. Zo kon de kijker begrijpen wat er allemaal in me omging. Klonk wel logisch, vond ik. Ik was me heel bewust dat ik door mijn deelname een stuk privacy zou opgeven. Dan wou ik liever dat de kijker de échte Wendy te zien kreeg en was ik bewust openhartig tijdens interviews. Ik probeerde het cameragebeuren los te laten en gewoon mezelf te zijn. Aka: veel babbelen.

No one is you
and that is your power.
– Dave Grohl

Kwetsbaarheid wordt gek genoeg soms nog steeds beschouwd als zwakte, terwijl het net sterk is. Ik denk in elk geval dat veel kijkers zich met me konden identificeren. Ik vind het geweldig dat ik mensen op dit vlak heb kunnen inspireren, geen greintje spijt daar dus.

DE MEDIASTORM

IMG_6303
De bekendmaking van de kandidaten in de krant.

De impact van de media-aandacht was enorm overweldigend. Van de ene dag op de andere ben je niet meer gewoon Wendy maar “Wendy van Blind Getrouwd”. Tijdens de uitzendingen was Blind Getrouwd hét gespreksonderwerp vanaf ik de deur buiten stapte tot ik weer thuiskwam. Het beheerste tijdelijk heel mijn leven. Opeens sta je elke week in “de boekskes”, heel surrealistisch.

Jezelf op tv zien is best confronterend. Je voelt in eerste instantie schaamte, ook al doe je niets bijzonders of verkeerd. Bovendien kan je niet kiezen welke beelden gebruikt worden of hoe je geportretteerd wordt. Mijn geweldige squashkunsten (I’m being sarcastic here) had ik misschien niet zo in the picture willen zetten. Of het moment waarop ik de trouwzaal binnenkwam en ik Damiano’s naam verkeerd had verstaan bij de allereerste ontmoeting, nog zo’n topper. Ach, het ijs was wel direct gebroken. Een gezonde dosis zelfrelativering is nodig als je aan een dergelijk programma deelneemt.

I’m not weird.
I’m limited edition.

Na elke aflevering checkte ik de sociale media, het was sterker dan mezelf. Soms zaten er pareltjes tussen waar ik zelf hartelijk om kon lachen. Maar als je dingen leest zoals “man, die kan zagen”, amai, zoveel bevestiging die nodig heeft” en “zo’n onzeker meisje” komt dat wel aan. Normaal gezien deel je die kwetsbare kant van je persoonlijkheid enkel met mensen die dicht bij je staan.

Plotseling kende half Vlaanderen mijn kleine kantjes én had iedereen er een mening over. Daar had ik het in het begin moeilijk mee. Er wordt gezegd dat je je comfort zone moet “stretchen” om te kunnen groeien. Wel, de mijne was compleet uitgelebberd.

Op huwelijksreis in Gran Canaria
Op huwelijksreis in Gran Canaria, mét de cameraploeg

Be an encourager,
the world has
enough critics
already.

Al kan ik niet klagen, dit is peanuts in vergelijking met wat over andere deelnemers werd gezegd. Dat ging jammer genoeg soms echt ver. Kind reminder: weet dat je als kijker slechts een klein deeltje te zien krijgt van een groter geheel. Een goede vriendin vergeleek het met een garderobe: het is alsof ze alleen maar de blazers laten zien. Een grappige vergelijking, maar ik vond dat spot-on. Weet dat het over echte mensen gaat die net zoals iedereen hun sterktes en zwaktes hebben. Ik hoop dat sommige kijkers iets empathischer zullen reageren bij het volgende seizoen van Blind Getrouwd.

DE GEHEIMHOUDING

IMG_7874
Plezier op het werk met lieve collega’s

De geheimhouding was op zijn minst gezegd allesbehalve evident, zeker niet voor iemand die zo het hart op de tong heeft als ik. We zijn op 30 oktober 2017 getrouwd en pas op 9 april 2018 mocht Vlaanderen weten dat ik terug (of nog altijd) single was. 6 maanden zwijgplicht dus. Als stewardess (meer over mijn job lees je hier) vlieg ik bijna elke vlucht met andere collega’s en moest ik bijgevolg telkens opnieuw een rolletje spelen. Dat was een echte mindfuck. Doen alsof je nog steeds gelukkig getrouwd bent, maakt dat je het op de duur zelf gaat geloven.

Voor de koppels die samen bleven was het niet gemakkelijk, maar voor Damiano en mezelf was het dat toch ook niet. Als je een dergelijke verbintenis aangaat, hoop je dat je effectief een partner vindt die echt bij je past. Het was moeilijk om die droom los te laten. Iedereen die ons beslissingsmoment heeft gezien, kon mijn pijn voelen. We hadden het hele proces doorlopen, van de selecties, de gesprekken met de psychologen,  ons trouwfeest, de 5 weken samenwonen,… om dan toch terug alleen te eindigen. Dat was best een bittere pil om te slikken.

Als er geen chemie is, werkt een relatie jammer genoeg niet. Ik heb de mate waarin chemie een rol speelt alleszins onderschat. Blijkbaar heeft het onder andere met feromonen (= unieke chemische geuren) te maken. Het is er of het is er niet. Je kan dat niet doen groeien. Om verliefd te worden is er bovendien een soort mysterie en een zekere naïviteit nodig (net die onzekerheid die zo vervelend is als je net aan het daten bent). Door meteen te trouwen met elkaar, wordt dat gedeeltelijk weggenomen. Al begrijp ik wel waarom je moet trouwen voor dit concept. Op die manier geef je de relatie een echte kans. Vaak gaan we enkel af op onze eerste indruk en kijken we niet verder naar de persoon die er werkelijk achter schuilt. Terwijl die eerste indruk al gekleurd kan zijn door bijvoorbeeld zenuwen.

Wie nog nooit iets gênants heeft gezegd
of gedaan op de eerste date,
werpe de eerste steen.
– Wendy Dirven

 

DE VRIENDSCHAPPEN

IMG_0362
Still friends!

Hoewel die chemie tussen Damiano en mezelf ontbrak, was er vanaf dag één wel een vertrouwensband. Ik ben best trots op hoe wij het hebben aangepakt. We zijn op elk moment eerlijk en respectvol tegenover elkaar geweest. We hebben nooit echt een relatie gehad dus ik beschouw hem niet als een ex. Dat maakt dat het voor ons achteraf gemakkelijk was om vrienden te blijven, en daar ben ik ongelooflijk blij om. Zo is het experiment voor ons toch ook een beetje geslaagd. Ook met de andere deelnemers hebben we ondertussen een mooie vriendschap opgebouwd. Het schept een band om zoiets buitengewoons mee te maken.

Ik vergeet soms dat ik effectief getrouwd ben geweest. Voor iedereen die nog zou twijfelen: je trouwt officieel dus ik ben nu ook officieel een gescheiden vrouw. Of ik dat erg vind? Voor mijn deelname had ik hier “ja” op geantwoord. Achteraf bekeken is het ook maar wat het is: je burgerlijke staat die wordt aangepast. Ik beschouw mijn momenteel gescheiden burgerlijke staat in elk geval niet als een mislukking, maar als levenservaring. Want tijden van tegenslag zijn tijden van groei, zoals ik in deze blogpost beschrijf.

There is no such thing
as failure.
Either you win,
or you learn.

DE LEVENSLESSEN

Ondanks de beproevingen die ik heb doorstaan, ben ik ontzettend dankbaar voor de ervaring. Ik heb mezelf nog beter leren kennen, weet beter dan ooit wat ik wil en durf meer dan ooit mezelf te zijn. Dit is ook dankzij de talloze lieve reacties die ik achteraf heb gekregen. BEDANKT daarvoor. Dat was zo hartverwarmend, een egoboost van formaat die ik iedereen zou toewensen.

Tijdens het beslissingsmoment heb ik gezegd dat alles gebeurt om een reden. Wel, ik geloof dat Blind Getrouwd niet op mijn pad is gekomen opdat ik de liefde van mijn leven zou vinden, wel opdat ik bepaalde lessen zou leren. Ik heb het afgelopen jaar een intens groeiproces doorgemaakt. Dat had ik misschien sowieso wel doorlopen, maar door mijn deelname aan Blind Getrouwd is alles in een stroomversnelling geraakt. Het is een butterfly effect* geweest. Ooit al van gehoord? Dit betekent dat een kleine verandering een groot effect kan hebben. Vandaar ook dat de naam van mijn blog, Follow your butterflies, zo toepasselijk is.

IMG_0356
Feeling like a real diva tijdens een fotoshoot voor Story – foto van Dieter Bacquaert


Just be yourself. Let people see
the real, imperfect, flawed, quirky, weird,
beautiful, magical person that you are.
– Mandy Hale

Door de commentaren die ik kreeg op sociale media ben ik bovendien beginnen nadenken (jep, nog maar eens). Waarom las ik die überhaupt? Waarom vond ik het zo belangrijk om te weten wat de grote menigte over me dacht? Ik vroeg mezelf heel kritisch af of ik nu echt de bevestiging van anderen nodig had en of dat nu echt relevant was. Het antwoord was negatief. Meer zelfs: pas als je echt kan doen wat je zelf wilt, zonder je zorgen te maken over wat anderen ervan denken, ben je vrij. Door dit allemaal mee te maken, besef ik dat vooral ikzelf blij moet zijn met mijn keuzes en beslissingen.

Ik hoop dat ik die levensles via mijn blog kan doorgeven. Dat het helemaal oké is om je dromen achterna te gaan en jezelf te zijn, ongeacht wat anderen hierover denken. De volgende keer je dus aan jezelf twijfelt, hoop ik dat je denkt aan mijn verhaal. Dat ik ook twijfels had, en nog steeds heb. Want laat het duidelijk zijn dat helemaal jezelf zijn een constante oefening is. Daarom pleit ik ervoor elkaar aan te moedigen, elkaar wat vaker een welgemeend compliment te geven. Empowerment, weet je wel? Laten we met z’n allen lekker uniek zijn en durven te staan voor wie we zijn. Of beter gezegd: let’s own it!

There is only one way
to avoid criticism:
do nothing, say nothing
and be nothing.
– Aristotle

*Van een butterfly effect gesproken… Samen met Esther en Marjolein veil ik mijn trouwjurk voor het goede doel! Meer weten? Klik hier.

 

15 Replies to “Blind Getrouwd – 1 jaar later”

  1. Top blog!

    1. Dankjewel Inge, leuk om te horen! ☺️

  2. Leuk geschreven Wendy! Ik vraag me af in welke mate het je leven een jaar later nog beïnvloed? Wordt je nog even vaak herkend en/of aangesproken op straat of tijdens een vlucht of mindert dit met de tijd? En hoe ga je ermee om,ik kan me voorstellen dat er dagen zijn dat je er geen zin in hebt om erover aangesproken te worden?

    1. Bedankt, Wouter!
      Het is een beetje dubbel natuurlijk. Je weet dat je het media-gebeuren erbij moet nemen als je aan een dergelijk programma deelneemt.
      Het wisselt heel erg, soms word ik nauwelijks herkend en op andere momenten constant. Ik probeer er me niet al te bewust van te zijn 😊
      Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik vind het meestal niet erg om erover aangesproken te worden. Ik heb op die manier al veel leuke mensen leren kennen. Ik heb het voordeel dat ik van nature eerder een open persoonlijkheid heb… Daarom dat ik me ook comfortabel voel om zoveel over mezelf te delen op m’n blog en op Instagram.
      Zoals iedereen heb ik wel eens een mindere dag waarop ik er liever niet over vertel, maar die zijn gelukkig in de minderheid. Dan probeer ik het met een beetje humor aan te pakken. 😊

  3. Je bent eerlijk, je bent echt. Dat viel me ook op tijdens de uitzendingen. Ik ben blij dat ik je blog gevonden heb.

    1. Zo lief, dankjewel ❤️🙏🏻

  4. Het lijkt me echt niet evident dat heel Vlaanderen zo vrijelijk commentaar geeft op je doen en laten. Leuk dat het je zoveel heeft bijgebracht, innerlijke groei en nieuwe vriendschappen zijn toch heel mooie gevolgen 🙂

    1. Helemaal akkoord! 😘

  5. Ik ben FAN! xxx

    1. 🙏🏻😘❤️

  6. Fans uit Herentals zegt: Beantwoorden

    Wendy, wat een super blogpost alweer zeg! Hebben die meer dan eens gelezen om alles te kunnen vatten… Ook altijd al willen weten wat een deelname aan een superpopulaire TV-reeks met een mens doet.
    Zelf zijn wij trouwe kijkers van ‘Blind Getrouwd’ en ‘Boer Zkt. Vrouw’ – waarschijnlijk omdat we zelf een hopeloos romantisch koppel zijn 🙂 Al zijn we wel realistisch genoeg om te beseffen dat wat wij op TV zien misschien niet helemaal overeenkomt met de werkelijkheid. In die mate zelfs dat wij ons soms afvragen hoeveel vrijheid en spontaniteit er nog overblijft: zijn die camera’s er nu echt altijd bij? – hoeveel wordt er geknipt in die tussenliggende interviews? – worden er bepaalde gebeurtenissen ‘over gedaan’ om het beter in beeld te brengen? Tja, het blijven commercieel gemaakte programma’s die de mensen achter hun TV-toestel moeten houden. Hoe dan ook blijven wij kijken omdat het gaat om echte mensen met echte gevoelens en niet om acteurs die een scene 36 keer kunnen overdoen totdat het perfect is. Hey, wij zouden het tijdens onze eerste squash partij niet beter doen als jij. Het zijn precies dit soort momenten waaruit blijkt dat het echt is; waardoor het heel herkenbaar wordt en waardoor er een ‘virtuele band’ ontstaat met ons als kijkers.
    Het verhaal van jou en Damiano bleef ons boeien. Voor ons was het duidelijk dat in het begin ‘de vonk niet oversloeg’. Jullie hebben er echter allebei heel veel moeite voor gedaan. Wij dachten nog tot op het laatste moment dat het iets tussen jullie ging worden. Maar als de verliefdheid er helemaal niet is, dan hebben jullie volgens ons ook de beste beslissing genomen om dat niet te forceren en om vrienden te blijven. Jullie mogen inderdaad best trots zijn op het traject dat jullie samen hebben doorlopen. Op zich is een goeie vriendschap ook een mooie uitkomst van het experiment, al hadden wij samen met jullie op meer gehoopt…
    Wij zijn erg blij dat je uit deze buitengewone levenservaring heel veel voor jezelf hebt kunnen halen en dat je hier met een goed gevoel op kan terug kijken. De positieve manier waarop jij in het leven staat, is echt een mooi voorbeeld voor velen waaronder onszelf… Laat je dan ook niets wijsmaken door negatieve berichten op sociale media, je bent absoluut een intelligente en sterke vrouw. Trouwens geen enkele deelnemer van ‘Blind Getrouwd’ verdient het om ‘afgemaakt’ te worden via de media. Jullie zijn echt moedige mensen die zich durven bloot te geven voor een camera – bewonderenswaardig is dat! We staan dan ook volledig achter jouw ‘empowerment’ verhaal.
    Je hebt het in deze post weer allemaal heel mooi en openhartig beschreven – veel beter dan wat je in de boekskes vindt. Dankjewel dat we dit weer hebben mogen lezen!

    1. Hoi!
      Mijn reactie heeft even op zich laten wachten want het leven kwam er tussen, maar hier ben ik weer 🙂
      Het is toch niet zo dat alles geënsceneerd wordt. Blind Getrouwd is vrij authentieke televisie, anders had ik er niet aan deelgenomen.
      Al moet ik toegeven dat de camera’s er inderdaad heel vaak bij waren (zeker bij ons omdat ze enkel konden filmen als ik niet in het buitenland was). Dat is ook de reden waarom al onze “moeilijke” gesprekken op camera zijn vastgelegd. Op zich is dat geen slechte zaak, zo kon ons verhaal tenminste duidelijk verteld worden. Zonder voldoende beeldmateriaal, is dat lastiger. Anderzijds komen de dingen soms inderdaad anders over op het scherm dan ze in werkelijkheid zijn. Het blijft commerciële televisie 🙂
      Jullie hebben de boodschap van mijn blogpost weer mooi samengevat, dankjewel voor jullie steun en lieve reactie! Maak jullie geen zorgen, ik doe lekker verder zoals ik bezig ben, ongeacht welke reacties ik krijg. Doet me echt heel veel plezier om te horen dat ik mensen kan inspireren, daar draait deze blog voor mij om!

      1. Fans uit Herentals zegt:

        Wendy, erg bedankt voor je antwoord op onze reactie.
        Fijn om te weten dat ‘Blind Getrouwd’ nog authentiek is en wij als kijkers niet geheel worden misleid.
        Absoluut verderdoen zoals je bezig bent – dan blijven wij zeker grote fans van jou!
        Veel liefs 🙂

  7. Bedankt Wendy dat je dit deelt. Vanaf de eerste keer dat ik je zag in het programma had ik met je te doen, het was zo duidelijk dat jij een “gevoelsmens” bent en dat het juist voor gevoelsmensen heel confronterend is om hun privacy te delen met een groot publiek. Ik voelde heel snel dat het niks zou worden met Damiano, ik vond hem iets te koel, berekend, soms afstandelijk. Volgens mij ben je nog een veel betere man waard en dat zal blijken in de toekomst ! Ik wens je heel veel succes en vooral : probeer echt van jezelf te houden (met al je gevoeligheden) want dat is je sterkte ! Maar naar de buitenwereld toe lijkt het een “zwakte”. Geloof in jezelf en pas als je jezelf helemaal aanvaard zal de liefde op je pad komen, daar ben ik wel zeker van. Ik wens je heel veel succes !

    1. Dag Chris,
      Heel erg bedankt voor je steun!
      Wat Damiano betreft, kan ik heel kort zijn. Hij is een fantastische kerel die mij altijd met respect heeft behandeld. Hij heeft tijdens die opnames heel erg zijn best gedaan om er iets van te maken. Maar zoals ik altijd zeg, laat de liefde zich niet dwingen. Ik ben hem net heel dankbaar voor zijn eerlijkheid.
      Ondertussen ben ik me ervan bewust dat het net mijn sterkte is dat ik mijn kwetsbaarheid durf te tonen (vandaar ook deze blog) en kan ik wel zeker zeggen dat ik mezelf graag zie. Net daarom dat ik de mindere momenten deel op mijn blog en Instagram, omdat ik weet dat anderen hetzelfde doormaken en hoop dat zij het op hun beurt durven delen. Door het te delen, kan je het immers een plaats geven. Dat is ook “maar” wat het was, een mindere periode. Laat je dus niks wijs maken door de misleidende koppen die je in de media ziet verschijnen 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.